De heer Molenkamp is een visionair, pionier, inspirator en voorbeeld op het gebied van milieu en duurzaamheid, samenwerking en emancipatie in Nederland en internationaal.

Hij is mede-grondlegger van milieumanagement/auditing in Nederland en internationaal. Door zijn ontdekking in 1980 van het gifschandaal Lekkerkerk zag hij de noodzaak van goed milieumanagement en -auditing door bedrijven en samenwerking met de overheid. Hij benutte zijn posities als directeur/partner bij Touch Ross en KPMG en hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) om bewustwording te vergroten en overheidsbeleid te verbeteren via toespraken, publicaties en artikelen in de media.

Daarnaast is de heer Molenkamp promotor van transparantie door multinationals via milieu/ duurzaamheids-rapportage en data verificatie. Al in 1986 schreef hij over het belang van milieuaccounting. Als KPMG partner durfde hij zijn nek uit te steken door in 1996 de eerste verificatie van het health, safety en environment (HSE) jaarverslag van Shell aan te gaan, ondanks de afwezigheid van geaccepteerde methodes: het belang van transparante data voor de maatschappij woog zwaarder. Dit leidde tot een wereldwijde samenwerking tussen accountants en HSE-specialisten, de bijbehorende internationale verificatiemethodes, en de 3-jaarlijkse KPMG International Surveys of Sustainability Reporting sinds 1993 in samenwerking met de UvA. Dr. Molenkamp heeft publieke rapportage en verantwoording door bedrijven wereldwijd versneld.

Ook is hij bouwer van internationale netwerken. Als Partner bij KPMG had Dr. Molenkamp zich kunnen blijven concentreren op de Nederlandse markt, waarin hij al leider was op het gebied van milieu en duurzaamheid. Echter hij zag dat oplossingen alleen bereikt konden worden door internationale samenwerking. Hij zette het KPMG Global Sustainability Network op dat uitgroeide tot 350+ specialisten. Hij verbond universiteiten UvA en VU, KPMG, de Verenigde Naties en anderen in binnen- en buitenland ter ondersteuning van grootschalige onderzoeken, evenementen en publicaties, zoals het Carrots and Sticks Report i.s.m. UN Environment in 2006, met updates in 2011 en 2016. Deze betere samenwerking vertaalt zich tot meer positieve resultaten voor milieu en duurzaamheid.

Hij is integrator van milieu- en duurzaamheid in maatschappelijke organisaties. Vandaag is het normaal dat milieu en duurzaamheid door universiteiten, kerken en werkgeversorganisaties worden meegenomen in hun beleid en activiteiten. Maar in de jaren ’90 was dit nog niet het geval. De heer Molenkamp had de visie en bracht verandering teweeg via meerdere (vrijwillige) nevenfuncties. Hij ‘vergroende’ het curriculum en onderwijs aan de UvA en VU. Hij bracht milieu en duurzaamheid onder de aandacht van de Raad van Kerken en de bredere maatschappij, bijvoorbeeld tijdens het Watersymposium in 2013 en diverse Europese bisschoppenconferenties. Hij zette zich in bij VNO-NCW om de positieve impact van bedrijven op de maatschappij te vergroten.

De heer Molenkamp gebruikte zijn prominente posities bij met name KPMG en de UvA en zijn enorme netwerk om anderen te adviseren en aan contacten te helpen, tot ver na zijn pensioen in 2007.

Wat opvalt is zijn inzet voor vrouwen, in een tijd toen ‘me too’ en vrouwenquota nog lang niet bestonden – hij deed dit uit overtuiging. Voorbeelden zijn het coachen van (oud-)medewerkers bij het zoeken van een nieuwe baan en benoeming tot partner; ondersteuning van nieuwe KPMG-milieupraktijken in Australië en Zuid-Afrika; en de George Molenkamp Sustainability Thesis Award voor proefschriften van studenten sinds 2015. Mede dankzij hem is er een hele generatie aan werknemers en onderzoekers geïnspireerd, die nu vaak zelf belangrijk onderzoek doen of invloedrijke posities bekleden.

 
Back To Top